Elvira is Johannnadingen

Vijftig jaar geleden gaven mijn ouders mij de naam Elvira Johanna. In de tussentijd leerde ik barbiekleren naaien op mijn moeders naaimachine, droogde ik kruiden die ik opplakte in speciale schriftjes en gaf ik twee gedichtenbundels uit in eigen beheer. Maar iedereen noemde mij gewoon Elvira. Later ging ik modeltekenen in het Van Goghmuseum, deed ik een cursus hathayoga (toen niets voor mij) en breide ik mijn eerste wollen sjaal. Na de middelbare school ging ik naar de vrije academie en wat later naar de Rietveldacademie. Ik maakte het tijdschriftje Bloos met Claudie de Cleen, ik naaide een stuk of 25 rokjes en illustreerde voor diverse tijdschriften. Maar iedereen noemde mij gewoon Elvira. Inmiddels heb ik een deel van mijn garderobe getekend, borduurde ik kleine mensjes en Duitse woorden en tekende ik duizend miniportretten. De dingen die ik maak noem ik johannnadingen maar iedereen noemt mij nog steeds Elvira.